sharpei
  

 
 
Our dogs are our Life not our Living

Το να γράφεις για τον εαυτό σου και το να προσπαθείς να μιλήσεις για την μεγάλη σου αγάπη για τα σκυλιά και συγκεκριμένα για τα σαρ πέι δεν είναι εύκολο να εκφραστεί με λόγια…

Όλα ξεκίνησαν με ένα σκύλο που αποδείχτηκε να είναι ένας μεγάλος σταθμός στην ζωή μας. Αυτός ο σκύλος (Ρωξάνη) είχε κάτι που δεν μπορούσαμε να εξηγήσουμε. Με βοήθησε παρά πολύ σε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που είχα σε τέτοιο βαθμό που ο σκύλος ήταν σαν να έπαιρνε τα συμπτώματα… εκεί κατάλαβα ότι δεν είναι ένας απλός σκύλος.

roxy-baby


Ξεκίνησα να διαβάζω πολύ για την φυλή να δω τι είναι αυτό που την κάνει τόσο διαφορετική περά από τις περιβόητες ζάρες. Το κακό είναι ότι η Ρωξάνη έκανε συνεχεία ψευδό κύηση και η γιατρός μου είπε ότι πρέπει οπωσδήποτε να την ζευγαρώσω. Τότε δεν ήξερα σχεδόν τίποτα μα η λογική μου, μου έλεγε ότι πρώτα από όλα πρέπει να βρω ένα υγιή αρσενικό έκανα το ζευγάρωμα και έζησα όλο το μεγαλείο της γέννας της ανατροφής των κουταβιών και όλη την αγωνιά να βρω σωστούς ιδιοκτήτες για αυτά τα κουτάβια. Ήταν ένας Γολγοθάς….

Με έπαιρναν τουλάχιστον 10 τηλέφωνα την ημέρα από εμπόρους που μου ζήταγαν να τα τους τα δώσω να τα βάλουν στη γυάλα του pet shop… Όχι αυτό δεν είμαστε εμείς… δεν μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό ήταν εκτός της ηθικής μας. Χάρισα τα κουτάβια και κράτησα ένα την αγαπημένη μου Zizel. Eκει αποφάσισα να φτιάξω ένα site (sharpeilovers) να βοηθήσω τους ανθρώπους που έχουν ή θέλουν να αποκτήσουν σαρ πέι να βρουν πληροφορίες και να αποφύγουν τις κακοτοπιές.

zizelzizelzizle-roxy

Η μελέτη μου με πήγε στην Αμερική και η επικοινωνία με μεγάλους εκτροφείς εκεί με έφερε ακόμα πιο κοντά στο να θέλω να βοηθήσω την φυλή στην χωρά μου βλέποντας να γεμίζει ο τόπος από Ουγγρικά σαρ πει. Η συμβουλή της φίλης Dee Dee Wells  ήταν ότι πρέπει να πάρω ένα πολύ καλό αρσενικό και να ζευγαρώσω την  Ρωξάνη και την Ζιζελ. Μου πρότεινε μια φίλη της στην Ιταλία που είχε μια πάρα πολύ ωραία γέννα. Μετά από 2 χρόνια μελέτης και αποφασίσαμε ότι είναι η ώρα να πάρουμε ένα καλό αρσενικό. Πήγαμε Ιταλία στο γνωστό εκτροφείο Khambaliq, είδαμε γύρω στα 6 κουτάβια και πάνω από 25 σαρ πέι να κοιμούνται γύρω από το τζάκι ευτυχισμένα… εντυπωσιάστηκα έλεγα πως είναι δυνατόν κάποιος να έχει τόσα πολλά… Η Isabella  μου απάντησε  <ότι πολύ απλά ότι τα σαρ πει είναι σαν το κεράσια δεν μπορείς ποτέ να έχεις πάρεις μονό ένα…>, Τότε θυμάμαι ότι γέλασα και έλεγα μπα δεν μπορεί κάποιος να έχει τόσα πολλά και σε τόσο καλή κατάσταση…


Από τα 6 κουτάβια που είδα το μάτι μου έπεσε στον Baci… είχε κάτι διαφορετικό. Είδα την μανά του, τον πατερά του και εντυπωσιάστηκα για το πόσο ωραία σκυλιά είναι και με υπέροχο χαρακτήρα. Έλεγα θα φέρω αυτό τον σκύλο στην Ελλάδα και θα βοηθήσω να ξεφύγουν όλα τα pedigree από τις κακές ουγγρικές γραμμές (υπάρχουν και καλές).
Με τον Baci  ξεκίνησε πιο ενεργά το εκθεσιακό κομμάτι. Είχαμε πάει σε εκθέσεις μορφολογίας και πιο πριν με τα σκυλιά μας και ήμασταν στην αρχή από αυτούς που κορόιδευαν και τα έλεγαν καλλιστεία σκύλων αλλά κακά το ψέματα οι εκθέσεις μορφολογίας είναι το μονό μέσο που μπορεί να καταλάβει κάποιος τι σκύλο έχει στα χεριά του και να εκπαιδεύσει το μάτι του.


Τα πράγματα ήταν αρκετά εύκολα για τον Βaci… από την πρώτη κιόλας έκθεση κερδίζει καλύτερο μωρό κουτάβι εκθέσεις (όλων των φύλων) και σε οποία έκθεση πήγαινε κέρδιζε τα πάντα αυτό τον έχει κάνει να είναι ο μοναδικός σκύλος στην Ελλάδα που έχει πάρει καλύτερος έκθεσης σε όλες τις κατηγορίες. Ο Baci μας κόλλησε για τα καλά το μικρόβιο των εκθέσεων σκύλων και επειδή μας αρέσουν και πολύ τα ταξίδια το είδαμε και σαν μια ευκαιρία να βρούμε αφορμές να γυρίσουμε τον κόσμο.
Η αναζήτηση και η ανάγκη να γνωρίσω ανθρώπους που έχουν παίξει ουσιαστικό ρολό στην εξέλιξη της φυλής. Μας έκανε να θέλουμε να πάμε να παραβρεθούμε και να ζήσουμε την εμπειρία μας ειδικής έκθεσης πάνω στα σαρ πέι (σπεσιαλτι) γιατί στην Ελλάδα δεν είχε πολλά σαρ πέι.

Η φίλη από την Αμερική μας είπε οτι θα πάει να παραβρεθεί ως guest σε ένα σπεσιαλτι στη Σλοβενία. Επίσημος προσκεκλημένος θα ήταν ο Μatgo Law ο άνθρωπος που έσωσε την φυλή που εμείς λατρεύουμε σήμερα. Το είδα σαν μεγάλη ευκαιρία να μάθω πιο πολλά να γνωρίσω κόσμο και το πιο βασικό να δω πολλά σκυλιά.
Το ταξίδι στην Σλοβενία ήταν μεγάλη εμπειρία διαγωνιστήκαμε ανάμεσα σε 69 σαρ πέι (ποτέ δεν είχα δει τόσο πολλά μαζεμένα) και το αυτό που μας ενθουσίασε ακόμα πιο πολύ ήταν ότι ο Βaci σε ηλικία μονό 9.5 μηνών κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου αρσενικού!!! Ανάμεσα σε σκυλιά από 11 χώρες τις Ευρώπης, πρωταθλητές, Ευρωπαϊκούς πρωταθλητές
Η χαρά μας ήταν μεγάλη και το μικρόβιο των εκθέσεων σκύλων μπήκε ακόμα πιο πολύ στην ζωή μας.

bacibacibaci


Το μεγάλο σχολειό σε αυτό το ταξίδι ήταν η ομιλία και η γνωριμία με τον Matgo Law (που διατηρώ καποία επαφή μέχρι και σήμερα). Άκουσα και είδα από πρώτο χέρι την ιστορία των σαρ πέι. Εκεί ανακάλυψα ποσά πράγματα ήταν και είναι παραποιημένα… Όλα αυτά για τον περίφημο traditional τύπο σαρ πέι δεν είναι τίποτα όλα παρά η προσπάθεια κάποιων να εμφανίσουν ή να παρουσιάσουν κάποια κακά δείγματα ως τα παραδοσιακά σαρ πέι. Αυτό που πάντα θα θυμάμαι σε αυτή την εκπληκτική βραδιά είναι ότι ο ίδιος ο Law είπε ότι ξεκίνησε όλο αυτό με τα σαρ πει για να βγάλει χρήματα να μπορεί να σπουδάσει. Αλλά μέσα από όλο αυτό ανακάλυψε το μεγαλείο της φυλής αυτής. ΚΑΝΕΝΑΣ δεν ήξερε πως πρέπει να είναι τα σαρ πέι τότε γιατί πολύ απλά ήταν μετά από την προσπάθεια να εξαφανιστούν (εποχη του Μαο), Η μίξη με άλλες φυλές για να γίνουν πιο επιθετικά και σκυλιά μάχης έκανε να μην υπάρχει σταθερός τύπος όπως βέβαια γίνετε στις φυλές που είναι υπό εξαφάνιση και προσπαθούν να σωθούν. Στο Hong Kong σαρ πέι λεγόταν το κάθε σκυλί που είχε κοντό τραχύ τρίχωμα (τα σημερινά κοντό τρίχα δικά μας).

Τότε δεν είχε σημασία αν το σκυλί ειναι ψηλό, κοντό, με ρύγχος ιπποπόταμου ή όχι. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι από τα ιστορικά στοιχεία ότι σαρ πέι είναι ένας συμπαγής τετράγωνος σκύλος με δυνατή σπειροειδής ουρά, μεσαίου μεγέθους, με δυνατό κεφάλι και μικρά αφτιά. Το σίγουρο είναι οτι το σαρ πει ξεκίνησε σαν σκύλος φύλαξης και τσοπανόσκυλο αργότερα θέλοντας να το χρησιμοποιήσουν στις κυνομαχίες έβαλαν μέσα διάφορες άλλες φυλές για να κάνουν πιο ισχυρά σαγόνια και βέβαια αυτό το ρύγχος ιπποπόταμου δεν μπορούσε να σταθεί στις κυνομαχίες γιατί αμέσως το πρώτο μέλος του σκύλου που θα δαγκωνόταν θα ήταν η μουσούδα. Οι Αμερικανοί δούλεψαν προς αυτή την κατεύθυνση και προσπάθησαν να ενισχύσουν αυτό το πρότυπο.
Για μένα ήταν εμφανές ότι το πρότυπο σκύλου που μου άρεσε ήταν το “Αμερικανικό” που είναι πιο δουλευμένο και πιο σωστό με βάση τα σκυλιά που δόθηκαν στην Αμερική για να σωθεί η φυλή(είχαν δοθεί και οι 2 τύποι αλλά οι Αμερικανοί προτίμησαν το ρύγχος ιπποπόταμου)
.

shar pei friends


Μετά την Σλοβενία ξεκίνησε  μια σειρά ταξιδιών με σκοπό την μελέτη την γνώση πάνω στη φυλή και φυσικά την συμμέτοχη σε εκθέσεις μορφολογίας (δεν υπάρχει καλύτερο το να βλέπεις πάνω από 100-140 σαρ πει μαζί).Έγινα μέλος στα μεγαλύτερα shar pei club του κόσμου παρακολουθώντας γέννες, εξέλιξη κάποιων γραμμών και κυρίως μελέτη ποιες γραμμές έχουν μακροζωία που πολύ βασικό στην φυλή και στην μελέτη του pedigree.
Δεν άργησα να καταλάβω ποιος είναι ο τύπος σκύλου που μου αρέσει και βέβαια να βρω ποιες γραμμές είναι εκείνες που κάνουν την διαφορά.
Επόμενο βήμα ήταν να βρω ένα καλό αρσενικό για τα κορίτσια έτσι ώστε να κρατήσω ένα θηλυκό και να το ζευγαρώσω με τον Baci. Eκει είχα την μεγάλη βοήθεια από την φίλη μου πια Ιsabella Pizzamiglio στην Ιταλία τις ζήτησα να μου δώσει στην Ελλάδα ένα σκύλο θρύλο στη φυλή από 2 γραμμές αίματος στην Αμερική που είναι ότι καλύτερο…
Πήγα Ιταλία να πάρω τον True (KHAMBALIQ MARGEM TRUE STYLE) να τον ζευγαρώσω με την Ζιζελ. Υπέροχος σκύλος από όλες τις απόψεις, χαρακτήρας με υγεία, μορφολογία…
Εκεί άκουσα τον φίλο μου Στέλιο Μακαρίτη που μου είπε να ζευγαρώσω και την Ρωξάνη αν και με έβρισκε αντίθετη γιατί φοβόμουν να μη έχω πολλά κουτάβια αλλά ο Στέλιος έλεγε και είχε δίκιο ότι πρέπει να μείνουν σκυλιά στην Ελλάδα για να βοηθηθεί η φυλή…
Έκανα λοιπόν και τα 2 ζευγαρώματα και έκανα και επωνυμία εκτροφείου στη FCI (παγκοσμία κυνολογική ομοσπονδία)… το όνομα τα διάλεξα μέσα σε ένα λεπτό… με την ερώτηση στον εαυτό μου τι είναι αυτά τα σκυλιά για μένα… και βέβαια είναι μια πολύτιμη αγκαλιά (precious hug).

truetruetrue styletrue


Περίμενα με αγωνιά την πρώτη γέννα, αισθανόμουν περήφανη για ότι είχα καταφέρει να φέρω αυτό τον σκύλο στην Ελλάδα… ίσως ο εγωισμός μου ίσως αυτό που λέμε εμείς στην Ελλάδα το κακό το μάτι, τα πράγματα πήγαν πολύ πολύ άσχημα… 25 Νοεμβρίου μέρα Σάββατο εκεί που έλεγα πόσο όμορφη είχε γίνει η Ζιζελ με την εγκυμοσύνη,  η σκύλα νεκρή μαζι με τα κουτάβια της…
Έμφραγμα… πολλά κουτάβια(8) που την πίεζαν σε συνδυασμό ότι είχε φάει και την τροφή της Ρωξάνης και την πάρει ο ύπνος στον ήλιο… Δεν έχω ξαναζήσει πιο άσχημη μέρα στην ζωή μου… έτρεχα μήπως σώσω τα μωρά με τον Γιώργο κλαίγαμε σαν μωρά παιδία για μέρες, δεν ξέραμε πως να σβήσουμε τον πόνο… λέγαμε δεν πειράζει θα μας κάνει η Ρωξάνη παιδιά και θα ξεχαστούμε αλλά περίμενα την Ρωξάνη σε 15 μέρες… ήμασταν σαν ζόμπι… αποφασίσαμε γρήγορα να πάρουμε άλλο σκύλο αλλά θέλαμε από τον ίδιο πατέρα. Πήραμε τηλέφωνο την Ιsabella να την ρωτήσουμε αν έχει κάτι για εμάς και κυρίως μια κόρη του True… πέταξα στην Ιταλία αυθημερόν και έφερα στο σπίτι μας την Scaly.

Ήταν κάτι που μας έκανε να ξεχωστούμε αρκετά… μετά από κάποιες μέρες περιμέναμε την Ρωξη να γεννήσει όμως κάτι και εδώ δεν πήγαινε καλά… χωρίς να το καταλάβουμε είχε πέσει στο γλιστερό μπαλκόνι μας(ήμασταν διπλά στη θάλασσα και είχε υγρασία) και είχε χτυπήσει το πόδι της άσχημα, αποτέλεσμα να έχει μπει στην γεννήστρα να γεννήσει αλλά εμείς νε μην μπορούμε να καταλάβουμε αν πονάει από την γέννα ή το πόδι(που δεν είχαμε δει καλά το πρόβλημα)… Αποτέλεσμα να γεννιούνται πεθαίνουν τα κουτάβια το ένα μετά το άλλο από την πολύ ώρα που είχαν μείνει μέσα… καταστροφή… στο 5 πρώτα 3 νεκρά… η γιατρός που ήταν στο σπίτι είπε σίγουρα έχει και άλλα (ο υπέρηχος είχε δείξει 5-7) πέρναγαν οι ώρες τίποτα… πάει φεύγει η γιατρός και μου λέει μην στενοχωριέστε έχεις 2… εκεί γεννιέται η Φιμπη… τόσο αδύναμο κουτάβι που η γιατρός μου είπε ότι σίγουρα δεν θα ζήσει… την πάλευα 3-4 ώρες, την έτριβα, την έβαζα στην μάνα της .. τίποτα η Ρωξη δεν την ήθελε… το είχα βάλει πείσμα… κατά τις 4 την νύχτα ακούω για πρώτη φορά το κλάμα της… αλλά ήταν αδύνατο να φάει γιατί ήταν πολύ αδύναμη…


Για μέρες μάζευα γάλα από την Ρωξάνη και την τάιζα να πιει το πρωτόγαλα κάθε 2 ώρες. Η Ρωξάνη δε το πόδι να έχει γίνει τύμπανο… την τρίτη μέρα χάνουμε και ένα από τα αλλά κουτάβια από αναρρόφηση… είχαμε γίνει ράκος… ήμασταν άυπνοι, για 15 μέρες ήμασταν από πάνω… από Ρωξη και Φιμπη (ο Μολτερ ηταν οκ)… Τελικά η Φιμπη σώθηκε και πήρε το όνομα PRECIOUS HUG TRUE SECRET OF LIFE…. Γιατί όλοι έλεγαν ότι δεν θα τα καταφέρει…
Εκεί ανοίγει το κεφάλαιο Φιμπη στην ζωή μας ένα υπέροχο σκυλί από όλες τις απόψεις. Την πήγαμε μαζί με τον Βaci σε όλες τις εκθέσεις άρχισε να κερδίζει και αυτή παντού και οι κριτικές ήταν πάντα εκπληκτικές… Μ
έχρι τώρα η Φιμπη έχει κερδίσει… αρκετα... (βλ. Φιμπη)

Αφού πέρασε ένα διάστημα και ρωτήσαμε τον γιατρό αν μπορεί η Ρωξη να ξανακάνει κουτάβια την βάλαμε με τον Baci… συνδυασμός που πραγματικά ήταν υπέροχος σε σημείο που επαναλάβαμε την γέννα. Σε αυτές τις γέννες κρατήσαμε από 1 θηλυκό γιατί βασικό είναι να κάνεις γέννες για να δεις τι βγάζεις και να παρατηρείς το μεγάλωμα και την εξέλιξη των σκύλων.. γιατί πολύ απλά αυτό είναι εκτροφή… η παρατήρηση και η προσπάθεια για βελτίωση.

Σε όλο αυτό που έχουμε κάνει μέχρι τώρα, μετά την εμπιστοσύνη και την παρουσία μας σε εκθέσεις (οι μεγάλοι εκτροφείς δεν δίνουν εύκολα σκυλιά αν δεν σε δουν ενεργά στις εκθέσεις και κυρίως δεν στέλνουν εύκολα στην Ελλάδα γιατί δεν έχουμε κυνολογικό επίπεδο σε σχέση με άλλες χώρες) προσθέσαμε στην ομάδα τον Στορμ και τον Τοκεν… και οι δυο από κορυφαίες γραμμές παγκοσμίως… και πιστεύουμε σε συνδυασμό με τις σκύλες οι οποίες έχουμε θα κάνουμε κάτι διαφορετικό και προπαντός υγιή σκυλιά με καλό χαρακτήρα…
Όλο αυτό μας έκανε να αλλάξουμε την ζωή μας… δεν ζούμε από τα σκυλιά αλλά ξέρουμε ότι εκτροφή είναι γέννες και παρατήρηση. Εκτροφή δεν γίνετε με 2 σκυλούς και το άρθρο αυτό μας εκφράζει απόλυτα http://www.sharpeilovers.gr/arthra/arthra_002.html.
Έχουμε κάνει μέχρι τώρα 6 περίπου γέννες μέσα στο σπίτι μας και έχουμε δοκιμάσει μόνο 3 από τις θηλυκές μας.  Έχουμε 11 σκυλιά που ζουν ΜΑΖΙ μας στα κρεβάτια μας, στους καναπέδες μας, τα κουτάβια μας μεγαλώνουν με αγκαλιές φιλιά και ότι καλύτερο περνάει από το χέρι μας με βασικό γνώμονα την καλή υγεία και τον χαρακτήρα. Εξετάζουμε τους γονείς για δυσπλασία, να έχουν καθαρά μάτια και φυσικά κανένας σκύλος μας δεν έχει κάνει επέμβαση στα μάτια. Έχουμε δώσει σαρ πει στην Ν. Αφρική, Αμερική, Σουηδία, Βέλγιο, Ισπανία, Κύπρο, Αυστρία, Ιταλία (όχι σε απλούς ιδιόκτητες σκύλων σε εκτροφεία). Και σκυλιά μας έχουν διακριθεί σχεδόν σε όλο τον κόσμο.

Πολλοί μας θεωρούν ψώνια που γράφουμε δεν σας δίνουμε κουτάβι αν δεν σας γνωρίσουμε αλλά για μας δεν είναι απλά κάνουμε γέννα για να δώσουμε σκυλιά κάνουμε γέννα και δίνουμε την ψυχή μας για να βελτιώσουμε, να διατηρήσουμε αυτό που έχουμε, να βρούμε τα κατάλληλα σωστά σπίτια. Υπάρχει η αντίληψη ότι εκθεσιακός σκύλος είναι μόνο σκύλος για εκθέσεις ΟΧΙ, είναι ο σκύλος που πλησιάζει στο πρότυπο της φυλής και πληροί τις προϋποθέσεις να μπορεί να πάει σε έκθεση.

Με όλους αυτούς του σκύλους αλλάξαμε την ζωή μας και μετακομίσαμε στην εξοχή έτσι ώστε τα σκυλιά να έχουν χώρο να τρέξουν να παίξουν… οι σκύλοι μας έρχονται παντού μαζί μας, βόλτες για καφέ, σε εμπορικά όπου επιτρέπονται σκύλοι, διακοπές μαζί μας γιατί απλά είναι μέρος της οικογενείας μας… σκέφτομαι ότι είδα τους 25 σκυλούς μπροστά στο τζάκι στην Ιταλία που δεν το πίστευα τώρα κοιτάζω το δικό μας τζάκι και θαυμάζω το θέαμα…

Όλο βέβαια αυτό δεν θα το είχαμε καταφέρει χωρίς την  Dee Dee Wells, Isabella Pizzamiglio, Susanna Björnsson…., Γιώργο Κωστόπουλο και Στέλιο Μακαρίτη.

            Λίλα Λεβεντάκη





 

 

Real Time Web Analytics

Clicky